woensdag 29 april 2015

Moe naar school 3

“Ik kom zo bij je, ik moet nog heel even iets regelen”, zegt juf Margot, terwijl ze Hannelore passeert op de gang. “Oké, ik zie je zo!”, antwoordt Hannelore, terwijl ze naar het klaslokaal van Marit loopt. Ze denkt aan het gesprek, dat ze zo dadelijk heeft  en welke tips juf Margot voor haar heeft.

“Zo, daar ben ik!”, zegt Juf Margot, terwijl ze het klaslokaal binnen komt. “Sorry, maar ik moest dit even regelen”. “Geeft niets hoor, ik ben blij dat je tijd voor me hebt vrijgemaakt en over de vermoeidheid van Marit wilt praten.” Margot neemt plaats tegenover Hannelore, terwijl ze vraagt hoe het de afgelopen week is gegaan. Ze vraag of Hannelore nog het een en ander heeft kunnen ontdekken met betrekking tot de activiteiten die ’s morgens plaatsvinden, nog voordat Marit naar school gaat. De betreffende activiteiten zouden wel eens de oorzaak kunnen zijn van haar vermoeidheid. Marit is ’s morgens vaak al moe, nog voordat de klas begonnen is. Hannelore haalt het lijstje van observaties uit haar tas en geeft het aan Margot.  “Nou, dat is me een hele lijst”, verzucht Margot. “Ja, inderdaad”, beaamt Hannelore en vervolgt: “Toen ik de lijst voor me zag, kreeg ik al een aantal inzichten en heb ik een paar veranderingen doorgevoerd in de morgen, voordat Marit naar school gaat”. Hannelore vertelt uitvoerig wat er binnen het ochtendritueel is veranderd en dat het al enige vruchten afwerpt; er is al meer rust ontstaan in het gezin. Het gezin ontbijt nu in alle rust aan de ontbijttafel en de televisie blijft uit. Ook heeft de rust positieve gevolgen voor haar en haar man. Het kissebissen ’s morgens, tussen hen, is voorbij. Het enige punt dat nog blijft liggen is dat Marit 's morgens enigszins moe uit bed komt.  “Nu je het zegt, Hannelore, vind ik dat Marit meer uitgerust op school verschijnt en mooi dat je die inzichten hebt gekregen”, zegt Margot, terwijl ze knikt en vervolgt: “Mogelijk kun je op zoek gaan naar iemand die hooggevoelige kinderen begeleid, misschien heeft een dergelijk therapeut een oplossing voor het niet uitgerust uit bed komen”.

Hannelore en juf Margot komen tot de conclusie dat de observatie van de ochtend en de veranderingen die Hannelore heeft ingevoerd hun vruchten hebben afgeworpen. Hannelore bedankt Margot voor haar idee om de situatie ’s morgens te observeren. Tenslotte heeft  dit er toe geleid dat Marit nu meer uitgerust naar school gaat en zich zo meer kan opnemen van de lesstof die Juf Margot haar aan biedt.

Hooggevoelige kinderen kunnen voordat ze gaan slapen even de dag met de ouder doornemen. De vervelende of enerverende dingen kunnen in een  denkbeeldige ballon gestopt worden en vervolgens kan de ballon door het kind losgelaten worden. Laat het kind visualiseren dat de ballon over het land, de duinen en de zee verdwijnt.

zondag 19 april 2015

Moe naar school 2

Hannelore, de moeder van Marit, heeft een hele lijst aan kunnen leggen met de activiteiten die hebben plaatsgevonden, voordat Marit naar school gaat.





Deze lijst ziet er als volgt uit:


ü  Bij komen van de nacht

ü  Kleding uitzoeken

ü  Televisie kijken

ü  Spanning tussen mijn man en mij, door de hectiek

ü  Bij wijze van ontbijt een vruchtendrankje en koek

ü  Zelf gestrest achter het stuur

Volgende week heeft Hannelore een gesprek met de leerkracht van Marit, juf  Margot.

Tijdens dit gesprek zal de lijst van activiteiten doorgenomen worden, om te zien of er in de dagelijkse gang van zaken verandering gebracht kan worden.

Nu Hannelore zo de lijst voor zich ziet, vallen haar een aantal dingen op, zoals de stressmomenten die ze beleeft, voordat ze zelf naar haar werk gaat. Ze komt zelfs al tot een aantal belangrijke inzichten, die ze vanaf morgenochtend meteen gaat invoeren. Zo lijkt het haar een goed idee om de avond, voordat Marit, gaat slapen, de kleding voor de volgende dag al klaar te leggen. Verder is het ook geen gek idee, om de ontbijttafel alvast te dekken, voordat ze zelf naar bed gaat. Zo kan het gezin dan de volgende dag rustig met elkaar ontbijten, zodat ieder op een rustige manier van het ontbijt kan genieten.  Hannelore begint al zin te krijgen in het dekken van de ontbijttafel voor de volgende dag. Ze is benieuwd naar het resultaat en hoopt dat zij met deze inzichten, juf Margot, ook kan verrassen. (Wordt  vervolgd)

Hooggevoelige kinderen gedijen veel beter bij het hebben van een vaste structuur in hun leven.

maandag 31 maart 2014

Moe naar school 1


‘Heb je even voor me, Margot?’, vraagt Hannelore aan de juf van haar dochter Marit. ‘Ik weet niet meer wat ik moet doen. Eerlijk gezegd voel ik me behoorlijk radeloos’. Margot biedt een luisterend oor aan Hannelore. Het is niet de eerste keer, dat Hannelore bij haar te rade gaat. Marit, haar hooggevoelige dochter, is wel vaker een aandachtspunt van gesprek geweest tussen juf Margot en Hannelore.  Marit maakt de laatste tijd steeds problemen, wanneer ze naar school gaat. Brullend verlaat ze het huis. De reden dat ze niet naar school wil; is haar vermoeidheid. ’s Morgens voordat ze naar school gaat, is ze al bekaf. ‘Weet je, Hannelore, zegt Margot, als je nu eens een lijst bijhoudt van wat ze ’s morgens, voordat ze op school komt, al heeft gedaan, kunnen we kijken welke situaties haar vermoeid maken’. Hannelore vindt dit een goed idee en gaat de volgende dagen na, wat Marit ’s morgens allemaal doet.  

Ze beschrijft wat ze observeert: wanneer Marit gewekt wordt, gaat ze altijd even op de rand van het bed zitten om bij te komen van de nacht. Vaak duurt het daarna even voordat ze een keuze kan maken uit haar kleding. Marit draagt graag makkelijk zittende kleding. Vervolgens ploft ze neer op de bank en kijkt ze televisie.

Hannelore haast zich ’s morgens en wordt nogal kribbig tegen haar man, door de hectiek.  Het ontbijt schiet er regelmatig bij in, door het snel voortschrijden van de tijd. Snel nog even een lunchpakketje gemaakt en dan in de auto. Terwijl ze onderweg naar school rijden, krijgt Marit nog snel even een  vruchtendrankje en een koek in haar handen geduwd, bij wijze van ontbijt. Gehaast in de drukte van de ochtendspits, komt Hannelore gestrest aan op Marit haar school. Terwijl Hannelore Marit gedag zegt, is ze in gedachte bezig de lijst van activiteiten op te stellen. De activiteiten die zich vanmorgen hebben afgespeeld voordat Marit naar school gaat. Volgende week zal ze deze lijst van activiteiten voor advies voorleggen aan juf Margot.
(wordt vervolgd)

Hooggevoelige kinderen hebben, voordat ze naar school gaan, al heel wat prikkels te verduren gehad.

woensdag 5 maart 2014

Stekelige sokken


Ze zet haar koffie op haar bureau en doet haar tas in haar onderste la. De werkdag van Annelies kan beginnen. Voordat ze aan haar werkdag begint moet ze eerst even bijkomen. De ochtend thuis heeft al haar energie opgeslokt. Terwijl ze aan haar koffie nipt, overdenkt ze de situatie voor en tijdens het ontbijt. Het begint al, wanneer Dennis, haar zoon, zich aan het aankleden is. Het aankleden gaat tergend langzaam. “Mam, deze trui trek ik echt niet aan hoor, hij kriebelt”, zegt Dennis.  “Ja, maar dat is de nieuwe trui die je van oma hebt gekregen, schat, en oma komt vandaag langs, dus ze zal het heel leuk vinden als je hem aanhebt”, oppert Annelies met een licht verwijt in haar stem. “Dan  doe ik hem vanmiddag wel even aan voordat oma komt”, is het  antwoord van Dennis. Annelies kan op haar kop gaan staan maar Dennis trekt de trui echt niet aan. Vervolgens trekt Dennis zijn oude comfortabele sweater aan en begint aan zijn sokken. Sokken aan en sokken met een noodvaart weer uit. “Er zitten sprieten aan de binnenkant van mijn sokken, ik keer ze wel om” en met een ruk trekt Dennis zijn sokken uit. Dennis keert zijn sokken binnenste buiten aan. “Zo, dat voelt een stuk beter”, verzucht Dennis.  Als Annelies terug denkt aan dat moment en ze haar zoon met zijn sokken binnenste buiten voor zich ziet,  schiet ze in gedachten in de lach. Het is geen gezicht de sokken met de rafelige kant aan de buitenzijde. Na het avontuur met de kleding is het eindelijk tijd om te gaan ontbijten. Terwijl Annelies net een hap van haar boterham heeft genomen, dient zich het volgende debacle al weer aan.  “Mam, dit is niet het goede brood, er zitten van die rare harde stukken in”, meesmuilt Dennis. “Krijg ik morgen weer dat andere brood?”. Tja, als ouders heb je er soms al een werkdag opzitten voordat je aan je werk begint.

Hooggevoelige kinderen zijn zo gevoelig dat soms een bepaald kledingstuk prikt of schuurt. Ook de textuur van bepaalde voedingsmiddelen kan vervelend voor ze aanvoelen.

Tip: geef je kind makkelijk zitten kleding en knip eventuele schurende labeltjes uit de kleding


donderdag 27 februari 2014

Vogels voeren


Al glijdend komt Joyce aangerend. Rode blozende wangen van de kou. Haar muts hangt wat scheef op haar hoofd. In de haast om naar huis te komen heeft ze snel haar jas, muts, sjaal en wanten aangetrokken. Juf heeft vandaag speciale aandacht besteed aan het bijvoeren van de vogels. “Als het vriest, vertelde juf, kunnen de vogels wel wat extra voeding gebruiken. ”. Juf vertelde over vetbolletjes, maar ook over stukjes brood en een slinger geregen van doppinda’s. Speciaal voor merels kun je rozijntjes bijvoeren. De rozijntjes moeten dan wel eerst geweld worden in warm water. Na een kwartiertje kun je ze dan op een plekje op de grond in de tuin gooien. Als het gesneeuwd heeft, eerst een stukje grond sneeuwvrij maken en dan kleine stukjes brood en rozijntjes hierop uitstrooien. Met de rozijntje en doppinda’s nog in gedachten doet ze de keukendeur open, terwijl ze roept: “Mam, hebben wij nog rozijntjes?”. “Ja, die hebben we wel, zegt moeder. Kom eerst maar even zitten en vertel me maar waar je het voor nodig hebt.” Joyce verteld haar moeder in geuren en kleuren wat juf allemaal heeft vertelt. Samen met haar moeder welt ze de rozijnen, snijdt ze het brood in kleine stukjes. Aan het eind van de middag hangt er ook nog een mooie lange dop-pinda-ketting tussen de bomen, waaraan de mezen zich te goed kunnen doen. Met een blos van het ingespannen werken kijkt Joyce naar buiten hoe alle vogels zich te goed doen aan haar ijver.

Hooggevoelige kinderen voelen zich verbonden met de natuur en als ze horen dat vogels in de winter, als het vriest of sneeuwt, bijgevoerd mogen worden, staan ze als eerste op de bres voor deze gevleugelde vrienden.

maandag 24 februari 2014

Elfenfeest


De dooi heeft ingezet. Een twinkelend geluid is hoorbaar. Waar komt dat elfachtige geluid vandaan? Juist als Esmee  voorbij het gebouwtje is gelopen, ziet ze waar het geluid vandaan komt. In de rivier waar ze langsloopt, is het ijs aan het smelten. De wind is uit een westelijke richting gaan waaien. Het ijs wordt haar richting op gestuwd. De twinkeling ontstaat doordat kleine stukje ijs tegen elkaar aan bewegen. Esmee loopt op doordeweekse dagen langs de rivier, als ze van huis naar school gaat. Dit geluid heeft ze in die drie jaar nog nooit eerder gehoord. Haar fantasie geeft ze de vrije teugel.  Het geluid doet haar denken aan elfjes, die op een glazen harp muziek aan het maken zijn en weldra is ze in gedachten op een elfenfeest beland. Elfen dansen met elkaar, ook ziet ze elfen met hun filigreine vleugels vol pret op en neer vliegen. Uitbundig en uitgelaten dansend op de muziek. Nog in haar eigen droom beland, komt ze thuis. Zo meteen gaat ze een mooie tekening maken en misschien kun je al raden wat ze aan het papier gaat toevertrouwen. Ja, het wordt een elfenfeest.

In bovenstaand verhaal is Esmee aan het fantaseren, maar sommige hooggevoelige kinderen menen echt te kunnen communiceren met elfjes. Het is een paranormaal-spiritueel kenmerk dat bij sommige hooggevoelige kinderen hoort.

woensdag 13 november 2013

De mooiste ogen



Een grote speelgoedwinkel. Het aanbod is overweldigend. Muren vol met kasten speelgoed. Spellen, poppen, bouwsteentjes, film’s, games en auto’s, het zijn zo maar wat producten die je tegemoet komen, bij het binnentreden van de winkel. Marloes loopt samen met haar moeder, Rina, de winkel binnen en weet al precies in welke hoek ze moet zijn voor haar favoriete speelgoed: poppen. Marloes gaat vandaag een mooie pop uitzoeken, van haar bij elkaar gespaarde zakgeld. Zij bekijkt zorgvuldig alle in plastic containers verpakte poppen. De keus is enorm. Poppen met zwart, rood of blond haar en allemaal voorzien van de meest uiteenlopende outfits. Jurken in de kleuren variërend van knal tot minder knallerig roze. Geel, groen en blauw. Rina weet dat Marloes heel zorgvuldig te werk gaat in haar keuze. Een kwartier in een speelgoedwinkel met haar dochter is te vergelijken met een fractie van een seconde. Enig geduld is hier wel nodig. Marloes laat haar oog vallen op een pop met een gele “Belle achtige jurk”. Belle van Belle en het Beest. De jurk bevat veel laagjes stof van fijn satijn tot stevig fluweel en kantjes en bandjes.  Wanneer Rina zegt: “Zo, dan zijn we klaar en kunnen we afrekenen”, protesteert Marloes; “Nee, ik moet nog even naar de gezichtjes kijken of ik de mooiste heb!”. Terwijl ze dat zegt, pakt ze de vijf andere dozen met “Belle’s” erbij en gaat uitgebreid de gezichtjes en het haar observeren. Na vijf minuten is ze er uit. “Kijk, mam, deze heeft de mooiste ogen.”. “Zie je hoe raar die ogen van die andere poppen er op geschilderd zijn?”. Rina moet Marloes nageven dat de pop met het meest perfecte gezicht is uitgekozen. De pop wordt afgerekend en ingepakt. Het hele avontuur heeft “slechts” een halfuur in beslag genomen.

Hooggevoelige kinderen hebben oog voor details en zo kan het voorkomen dat ze veel tijd nodig hebben om een keuze te maken. Het liefst willen ze dat alles perfect is uitgewerkt.